Uncategorized

Obrazy świata jako obszar badawczy nauk humanistycznych… 10-11.09.2019

Zapraszamy do udziału w międzynarodowym seminarium naukowym:

Obrazy świata jako obszar badawczy nauk humanistycznych. Produkcja, dystrybucja, recepcja i przetwarzanie obrazów świata

Obrazy sveta ako výskumná doména humanitných vied. Produkcia, distribúcia, recepcia a spracovávanie obrazov sveta

Organizatorzy:

Filozofická fakulta Univerzity Mateja Bela, Instytut Kultury Regionalnej i Badań Literackich im. Franciszka Karpińskiego. Stowarzyszenie przy współpracy Instytutu Polonistyki i Neofilologii UPH

Miejsce i termin:

Wersal Siedlecki (ul. Łukowska 74, Grabianów, 08-110 Siedlce)

10-11. 09. 2019 r.

ZGŁOSZENIA

Obrazy świata karta uczestnictwa-1

Języki seminarium: język polski, słowacki i inne języki słowiańskie oraz język angielski 

Zgłoszenia uczestnictwa prosimy przesyłać drogą elektroniczną na adres: ikribl@wp.pl

Celem przygotowywanego seminarium jest dyskusja na bazie interdyscyplinarnej o procesach produkcji, dystrybucji, recepcji i późniejszego przetwarzania artystycznych, naukowych i medialnych (językowych) „obrazów świata” jako o obszarze badawczym nauk humanistycznych.

Procesualnie potraktowane „obrazy świata” mają zasadnicze znaczenie dla zrozumienia i konceptualizacji funkcjonowania wspólnot ludzkich; wiążą się z podstawowymi problemami ontologicznymi, a zwłaszcza epistemologicznymi, tzn. także z dziś tak podkreślaną codzienną ludzką praktyką.

W większości fragmentaryczne obrazy świata kreowane w ramach specjalnych dyskursów naukowych lub artystycznych podlegają dystrybucji (np. za pośrednictwem instytucji systemu szkolnictwa czy mediów), są odbierane (interpretowane, nadinterpretowane i niedointerpretowane) w ramach różnych wspólnot interpretacyjnych. W ramach ich dalszego przetwarzania są transformowane, np. upraszczane i kondensowane, przybierając formę symboli zbiorowych albo łączy się je w ramach „reintegrującego ważnego dla ogółu społeczeństwa interdyskursu” (Jürgen Link), szczególnie w literaturze, filozofii, religii czy np. interdyskursie dziennikarskim.

Po przejściu przez cały ten procesualny łańcuch lub też przez niektóre jego ważne fazy „obrazy świata” (językowe) są następnie w różny sposób wykorzystywane w „terenie” (adaptowane czy egzaptowane kontekstowo) przez najróżniejszych aktorów społecznych. Na poziomie zindywidualizowanym umożliwiają np. zrozumienie własnej sytuacji życiowej, niektóre obrazy świata mogą mieć istotny wpływ na życiowe sytuacje człowieka.

Jedna z produktywnych linii naukowego podejścia do artystycznych, naukowych czy medialnych (językowych) „obrazów świata” metodologicznie wyprowadzona jest z naukowej interpretacji realności (świata) jako społecznej konstrukcji rzeczywistości (obrazu). Opiera się także na stwierdzeniach, że nasza myśl jest w znacznej mierze literacka, a poznanie w znacznej części zorganizowane jest w narracje (M. Turner: Literární mysl, Brno 2005). W tym sensie naukowe obrazy świata są/mogą/muszą być zawsze także kwestią literacką (N. Frey). W znacznym stopniu charakteryzuje je np. obecność symboli zbiorowych czy metafor konceptualnych. Metafory konceptualne są użyteczne, a nawet decydujące dla całości ludzkiej myśli, ale jednocześnie bywają też mylące, ponieważ uniemożliwiają spojrzenie za „granice prawd” naszej kultury (M. Johnson – G. Lakoff: Metafory w naszym życiu, Warszawa, 2011).

Przy literackim tematyzowaniu, ale również przy jakichkolwiek rozważaniach na gruncie nauk humanistycznych bez literacko skonstruowanych zbiorowych symboli, metafor czy narracji, to znaczy jako istoty ludzkie o „ograniczonej racjonalności” prawdopodobnie nie obejdziemy się bez pomocy Muz (co w ciekawy sposób pokazuje np. możliwy do rozwinięcia projekt metahistorii, którego autorem jest Hayden White). Dlatego może być użyteczne (i to nie tylko dla literaturoznawstwa) wyjście poza koncepcję wąskiego rozumienia literatury jako tylko i wyłącznie specjalnego dyskursu artystycznego, przydatnym może okazać się sprawdzenie, a nawet przyjęcie szerszego rozumienia literatury według Linka jako zasadniczego składnika interdyskursu reintegrującego i wypracowanie możliwej nowej platformy interdyscyplinarnego dialogu.

Dawno stwierdzonym brakiem współczesnych nauk (nie tylko) humanistycznych jest ich nadmierna specjalizacja i dominujący odizolowany, analityczny sposób myślenia, tzn. brak „specjalizacji w powiązaniach” (U. Beck). Nauki jako „samoreferencyjne systemy autopojetyczne” (N. Luhmann) zwykle obserwują tylko ściśle określony segment świata zewnętrznego. Obserwują także inne, bliższe lub dalsze nauki (możliwością jest tu produktywna interdyscyplinarna współpraca wspólnot epistemicznych, tworzenie koalicji, ale prawdą jest także „wojna nauk”). Nauki w refleksyjnej pętli obserwują także same siebie, produkując różne (megalomańskie, hagiograficzne czy sceptyczne) „obrazy samych siebie”. Mogą „widzieć” tylko to, na co pozwala im wykorzystana „optyka” (zawsze i w nieunikniony sposób „przed-przedstawiająca” obserwowane zjawiska). Mają tendencję do przebywania i pracowania we własnych, wyraźnie zdefiniowanych „strefach komfortu” czy „jaskiniach ech”. Korzystają ze swojej wewnętrznej, systemowej „blokady operacyjnej”, która jednak utrudnia, a czasem nawet uniemożliwia użyteczny dialog interdyscyplinarny, zwłaszcza formowanie wspólnego silnego głosu nauk humanistycznych skierowanego do społeczeństwa.

Pojedyncze, systemowo zróżnicowane nauki humanistyczne nie mogą przedstawić jednolitego, spójnego, wspólnego czy ogólnie akceptowanego „obrazu świata”. Wtłoczony w ich specyficzne ramy, musi ulec większemu lub mniejszemu rozpadowi, zróżnicowaniu, fragmentaryzacji. Nauki te mogą jednak zajmować stanowisko wobec „obrazów świata” powstających w innym środowisku, mogą im pomagać w hegemonii, partycypować w procesach ich kanonizacji, ale także próbować dokonać ich subwersji czy sfałszowania.

Olbrzymi potencjał scalający ma (obok filozofii czy religii) właśnie literatura rozumiana jako reintegrujący ogólnospołeczny ważny interdyskurs ponownie jednoczący zróżnicowane dyskursy specjalistyczne. Na pytanie, jaka jest funkcjonalna zależność między literaturą, szeroko rozumianą kulturą i wyspecjalizowanymi dyskursami, odpowiada teoria interdyskursu Linka. Na jej gruncie literatura uzyskuje paradoksalny status: z jednej strony jest to dyskurs specjalny charakteryzujący się odrębnymi zasadami formacji, z drugiej strony w znacznej mierze dotyczy elementów przekraczających ten dyskurs. Dlatego w tekstach literackich można określić i zbadać także elementy przekraczające dyskurs literacki, tzn. intersystemowe i interdyskursywne powiązania odwołujące się także do nauk humanistycznych, można w nich np. poszukiwać bardziej uniwersalnych metafor, symboli zbiorowych, wspólnej topiki, analogii czy nawet całych narracji, które stają się elementem języka codzienności i strukturyzują nasz obraz świata.

Zamiarem organizatorów seminarium jest bliżej naświetlić (na bazie metodologicznego pluralizmu i dialogu wielu dyscyplin naukowych) konkretne procesy nie tylko produkcji wybranych językowych „obrazów świata”, ale także ich dystrybucji (np. w systemie szkolnictwa i w jego dyskursach), recepcji (tu otwierają się takie problemy, jak np. „granice”, interpretacje, różnorodność wspólnot interpretacyjnych czy możliwych ram interpretacji, a przy tym także powstanie i rozwój różnych dyskursów ksenologicznych umożliwiających ich badanie na bazie podejść imagologicznych badających sposoby kształtowania obrazu „innego” powstające bądź jako mania, filia albo fobia czy też jako próba odnowienia dawno utraconej jedności (D. H. Pageaux)). Zamiarem organizatorów jest także bliższe naświetlenie procesów dalszego przetwarzania „obrazów świata” (np. ich scalanie, często za pomocą „meandrów katachrezy” (J. Link), ich kondensacji w symbole zbiorowe, ale także roszczeń do hegemonii, kanonizacji czy również subwersji albo zafałszowania.

Seminarium otwiera więc przestrzeń dla literaturoznawstwa i językoznawstwa, nauk historycznych i filozofii oferując wspólną platformę komunikacyjną umożliwiającą zidentyfikowanie obszarów rezonansu, ale też „powierzchni tarcia” między poszczególnymi naukami humanistycznymi, a także między naukami a ich otoczeniem społecznym. Chce dać przestrzeń także dla refleksji o medialnych, literackich czy naukowych obrazach nauki (czasem megalomańskich czy hagiograficznych, innym razem znów sceptycznych).

Projekt programu i bloków tematycznych

1/ metafory i narracje jako „obrazy świata” w nauce, w literaturze oraz w interdyskursie dziennikarskim („wielkie narracje” i ważne metafory współczesności…)

2/ produkcja, dystrybucja, recepcja i inne przetwarzanie symboli zbiorowych w literaturze i w naukach humanistycznych…

3/ obrazy i „autoportrety” nauk i literatury w specjalnych dyskursach i dyskursie reintegrującym…

4/ Inne, związane z tematyką seminarium.

W imieniu organizatorów:  

  • prof. dr hab. Martin Golema (Słowacja)
  • dr hab. prof. UPH Roman Mnich (Polska)
  • dr hab. prof. UPH Andrzej Borkowski (Polska)
  • dr hab. Ivan Jančovič (Słowacja)

Noclegi: HOTEL WERSAL SIEDLECKI (koszt noclegu ze śniadaniem: 95 zł)

Wpisowe (wyżywienie i publikacja): 390 zł (90 euro – dla osób spoza Polski)

Numer konta bankowego IKRiBL: Alior Bank 66 2490 0005 0000 4530 9329 8538
IBAN: PL / BIC (SWIFT): ALBPPLPW

Cieľom pripravovaného seminára je diskutovať na interdisciplinárnej báze o procesoch produkcie, distribúcie, recepcie a ďalšieho spracovávania umeleckých, vedeckých i mediálnych (jazykových) „obrazov sveta“ ako o výskumnej doméne humanitných vied.

Procesuálne uchopené „obrazy sveta“ majú zásadný význam pre pochopenie a konceptualizáciu fungovania ľudských spoločenstiev; súvisia so základnými ontologickými a najmä epistemologickými problémami, teda i s dnes toľko zdôrazňovanou každodennou ľudskou praxou.

Väčšinou fragmentarizované obrazy sveta, kreované v rámci špeciálnych vedeckých či umeleckých diskurzov, sú distribuované (napr. prostredníctvom inštitúcií školského systému či médií), sú recipované (interpretované, nadinterpretované i podinterpretované ) v rámci rozličných interpretačných komunít. Sú, v rámci ich ďalšieho spracovávania,  transformované, napr. zjednodušované a kondenzované do kolektívnych symbolov či sceľované v rámci „reintegrujúceho celospoločensky relevantného interdiskurzu“ (Jürgen Link), a to hlavne v podobe literatúry, filozofie, náboženstva či napr. aj žurnalistického interdiskurzu.

Prejdúc celým týmto procesuálnym reťazcom alebo niektorými jeho dôležitými fázami, sú (jazykové) „obrazy sveta“ následne rozličným spôsobom používané v „teréne“ (kontextovo adaptované, exaptované) najrôznejšími sociálnymi aktérmi. V individualizovanej rovine umožňujú napr. porozumieť vlastným životným situáciám, niektoré obrazy sveta môžu životné situácie človeka výrazne ovplyvňovať.

Jedna z produktívnych  línií vedeckého prístupu k umeleckým, vedeckým či mediálnym (jazykovým) „obrazom sveta“ sa metodologicky odvíja od vedeckého výkladu skutočnosti (sveta) ako sociálnej konštrukcie reality (obrazu). Stavia aj na zisteniach, že naša myseľ je do značnej miery literárna a naše poznanie je z veľkej časti organizované do príbehov (M. Turner: Literární mysl, Brno 2005). V tomto zmysle sú/môžu/musia byť i vedecké obrazy sveta vždy aj literárnou záležitosťou (N. Frey). Vo výraznej miere ich charakterizuje napr. prítomnosť kolektívnych symbolov či konceptuálnych metafor. Konceptuálne metafory sú pre všetko ľudské myslenie užitočné, ba rozhodujúce, no zároveň bývajú i  zavádzajúce, bránia nám totiž nahliadať za „medze právd“ našej kultúry  (M. Johnson – G. Lakoff: Metafory, kterými žijeme, Brno, 2002).

Pri literárnom tematizovaní, no aj pri akomkoľvek humanitnovednom premýšľaní sa bez literárne konštruovaných kolektívnych symbolov, metafor či príbehov, teda bez asistencie Múz, ako ľudské bytosti s „obmedzenou racionalitou“ asi nedokážeme zaobísť (čo zaujímavo ukazuje napr. rozvíjateľný projekt metahistórie Haydna Whita). Môže byť preto užitočné (a nielen pre literárnu vedu) vyviazať sa koncepčne z úzkeho chápania literatúry ako len a iba špeciálneho umeleckého diskurzu, môže byť užitočné preveriť či aj prijať Linkovu širšiu predstavu literatúry ako podstatnej zložky reintegrujúceho interdiskurzu a získať možnú novú platformu medziodborového dialógu.

Dávno konštatovaným deficitom súčasných (nielen) humanitných vied je ich nadmerná špecializácia a prevládajúci izolovaný, analytický spôsob uvažovania, teda absencia „špecializácie na súvislosť“ (U. Beck). Vedy ako „sebareferenčné autopoietické systémy“ (N. Luhmann) obvykle pozorujú len prísne vymedzený segment vonkajšieho sveta. Pozorujú tiež iné, bližšie či vzdialenejšie vedy (možnosťou je tu produktívna intedisciplinárna spolupráca epistemických komunít, utváranie koalícií, no realitou je i „vojna vied“). Vedy v reflexívnej slučke pozorujú tiež  samé seba, produkujúc rôzne (grandiózne, hagiografické či skeptické) „sebaobrazy“. Môžu „vidieť“ len to, čo im použitá „optika“ (vždy a nutne už „predzobrazujúca“ pozorované javy) dovoľuje. Majú sklon zdržiavať sa a pracovať vo vlastných jasne ohraničených „komfortných zónach“ či „jaskyniach ozvien“. Ťažia zo svojej vnútornej systémovej „operačnej uzávery“, no tá zároveň sťažuje, niekedy až znemožňuje užitočný medziodborový dialóg a najmä formovanie spoločného silného hlasu humanitných vied vo vzťahu k spoločnosti.

Jednotný, koherentný, spoločný či všeobecne prijímaný „obraz sveta“ jednotlivé systémovo diferencované humanitné vedy nemôžu poskytovať. Ten sa v ich špecifických rámcoch nutne viac alebo menej rozpadá, diferencuje, fragmentarizuje. Môžu sa však vyjadrovať k „obrazom sveta“ vznikajúcim v inom prostredí, môžu im pomáhať k hegemónii, participovať na procesoch ich kanonizácie, no i pokúšať sa o ich subverziu či falzifikáciu.

Mohutný sceľujúci potenciál má (popri filozofii či náboženstve) práve literatúra ako reintegrujúci celospoločensky relevantný interdiskurz opätovne zjednocujúci diferencované špeciálne diskurzy. Na otázku, aká je funkčná súvislosť medzi literatúrou, širšie chápanou kultúrou i špeciálnymi diskurzmi, odpovedá Linkova teória interdiskurzu. V rámci nej  literatúra získava paradoxný štatút: na jednej strane je to špeciálny diskurz so svojbytnými formatívnymi pravidlami, na druhej strane sa vzťahuje vo veľkej miere k prvkom presahujúcim tento diskurz. V literárnych textoch preto možno určiť a skúmať aj prvky, ktoré presahujú literárny diskurz, teda intersystemické a interdiskurzné prepojenia odkazujúce aj k humanitným vedám, možno v nich napr. vyhľadávať univerzálnejšie platné metafory, kolektívne symboly, spoločnú topiku, analógie či aj celé príbehy, ktoré sa stávajú súčasťou jazyka všedného dňa a štruktúrujú náš obraz o svete.

Zámerom usporiadateľov seminára je (na báze metodologickej plurality a dialógu viacerých vedeckých disciplín) bližšie osvetliť konkrétne procesy nielen produkcie vybraných jazykových „obrazov sveta“, ale aj ich distribúcie (napr. v školskom systéme a v jeho diskurzoch), ich recepcie (otvárajú sa tu také problémy, ako sú napr. „medze“ interpretácie, rôznorodosť interpretačných komunít či možných rámcov interpretácie, popritom i vznik a rozvoj rozličných xenodiskurzov umožňujúci  ich skúmanie na báze imagologických prístupov sledujúcich  spôsoby utváranie obrazu „Druhého“ odvíjajúce sa buď ako mánia, ako fília, ako fóbia či ako pokus obnoviť dávno stratenú jednotu (D. H. Pageaux)). Zámerom usporiadateľov je bližšie osvetliť i procesy ďalšieho spracovávania „obrazov sveta“ (napr. ich sceľovanie, často pomocou „katachrézových meandrov“ (J. Link), ich kondenzáciu do kolektívnych symbolov, tiež ich nárok na hegemóniu, kanonizáciu, no aj ich subverziu či falzifikáciu.

Seminár tak otvára priestor pre literárnu vedu i jazykovedu,  historickú vedu i filozofiu, ponúka spoločnú komunikačnú platformu  umožňujúcu identifikovať možnosti rezonancie i „trecie plochy“ medzi jednotlivými humanitnými vedami a tiež medzi vedami a ich sociálnym okolím. Chce dať priestor aj na reflexiu mediálnych, literárnych či vedeckých obrazov vedy (niekedy grandióznych či hagiografických, inokedy viac skeptických)

Návrh programu a tematických blokov

1/ metafory a príbehy ako „obrazy sveta“ vo vede, v literatúre a v žurnalistickom interdiskurze („veľké príbehy“ a dôležité  metafory súčasnej éry…)

2/ produkcia, distribúcia, recepcia a ďalšie spracovanie kolektívnych symbolov v literatúre a v humanitnýchvedách…

3/ obrazy a sebaobrazy vied a literatúry v špeciálnych diskurzoch a reintegrujúcom diskurze…

Języki seminarium: język polski, słowacki i inne języki słowiańskie oraz język angielski 

Zgłoszenia uczestnictwa prosimy przesyłać drogą elektroniczną na adres: ikribl@wp.pl

W imieniu organizatorów:  

  • prof. dr hab. Martin Golema (Słowacja)
  • dr hab. prof. UPH Andrzej Borkowski (Polska)
  • dr hab. prof. UPH Roman Mnich (Polska)
  • dr hab. Ivan Jančovič (Słowacja)

 

Noclegi: HOTEL WERSAL SIEDLECKI (koszt noclegu ze śniadaniem: 95 zł)

Wpisowe (wyżywienie i publikacja): 390 zł (90 euro – dla osób spoza Polski)

Numer konta bankowego IKRiBL: Alior Bank 66 2490 0005 0000 4530 9329 8538
IBAN: PL / BIC (SWIFT): ALBPPLPW

 

Uncategorized

Феномен русского зарубежья

Варшавский университет
Институт мировой литературы им. А.М. Горького Российской академии наук[1]
Гродненский государственный университет им. Янки Купалы
 Лозаннский университет
Дом русского зарубежья  им. Александра Солженицына
Институт региональной культуры и литературоведческих исследований
им. Францишка Карпиньского

Дорогие коллеги,

приглашаем Вас принять участие  в  международной научной конференции

 

Феномен русского зарубежья:

философия, культура, литература, литературоведение

 

24-25 октября 2019 г.

Wersal Siedlecki, Grabianów, ul. Łukowska 74, 08-110 Siedlce

 

railroad-tracks-163518_1280

[źródło pixabay]

2019 г. – год знаменательных юбилев:

150 лет со дня рождения Зинаиды Гиппиус (1869-1945)

145 лет со дня рождения Николая Бердяева (1874-1948)

140 лет со дня рождения Петра Бицилли (1879-1953)

135 лет со дня рождения Федора Степуна (1884-1965)

125 лет со дня рождения Дмитрия Чижевского (1894-1977)

120 лет со дня рождения Владимира Набокова (1899-1977)

Предлагаем участникам конференции сосредоточиться в первую очередь на рассмотрении различных аспектов творческого наследия именитых юбиляров, внесших весомый вклад в становление феномена русского зарубежья.

Основные направления работы конференции:

– феномен русского зарубежья;

– Россия versus Запад;

– концепт свой / чужой в жизни и творчестве писателей-эмигрантов;

– эмиграция и русское евразийство;

– русское зарубежье и проблемы теории литературы;

– польская, украинская, белорусская, кавказская эмиграция;

– трансферные явления в культуре эмиграции;

– белые пятна эмиграции;

– методологические проблемы современной эмигрантологии.

Участники конференции могут предложить и другие проблемы для обсуждения.

Оргвзнос (100 евро / 420 злотых) покрывает организацию конференции, питание 24-25  октября, а также подготовку к изданию и издание монографии.

Гостиницу участники заказывают и оплачивают сами; в случае заказа гостиницы «Версаль Седлецкий» предусмотрена скидка (100 злотых с завтраком, заказывать непосредственно на сайте гостиницыhttp://wersal.net.pl/kontakt/,  электронный адрес – wersalsiedlecki@wp.pl ).

Стоимость проживания в других гостиницах (с завтраком) можно узнать на сайте: «Панорама» http://www.panoramasiedlce.com/, «Каменица» (в самом центре) http://www.hotel-kamienica.pl/index.php?s=opis

Как добраться. Московский поезд (Москва – Варшава) идёт через Седльце и останавливается в Седльце. Из Варшавы со станции Warszawa Śródmieście  (рядом со станцией Warszawa Centralna) каждый час идет поезд до Седльце, время в пути полтора часа, стоимость билета примерно 18 злотых.

Дополнительная информация будет разослана участникам после рассмотрения всех заявок.

От имени организаторов:

Роман Мних (председатель)

Валентина Круповес (секретарь)

Людмила Мних (секретарь)

Научный комитет конференции:

Людмила Луцевич (Варшава)

Татьяна Автухович (Гродно)

Анастасия де Ля Фортель (Лозанна)

Елена Андрущенко (Москва)

Мария Васильева (Москва)

Елена Тахо-Годи (Москва)

Олег Коростелев (Москва)

Галина Петкова (София)

Анджей Борковский (Седльце)

Данута Шимоник (Седльце)

ЗАЯВКА НА УЧАСТИЕ В МЕЖДУНАРОДНОЙ НАУЧНОЙ КОНФЕРЕНЦИИ Fenomen_zarubezje_info

[1] ИМЛИ РАН выступает в качестве соорганизатора конференции в рамках проекта Российского научного фонда №17-18-01432 «Русская литература и философия: пути взаимодействия».

Uncategorized

Wydawnictwo IKR[i]BL na poziomie I

Z przyjemnością informujemy, że Instytutu Kultury Regionalnej i Badań Literackich im. Franciszka Karpińskiego. Stowarzyszenie jako wydawca znalazł się w wykazie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 18 stycznia 2019 r. na poziomie I (80 punktów).

Instytut wydaje książki naukowe zwłaszcza z obszaru nauk humanistycznych i społecznych jako [i]WN IKR[i]BL oraz literaturę piękną w obrębie pracowni wydawniczej Laboratorium Literatury IKR[i]BL.

Komunikat MNiSW: wykaz

Uncategorized

Od orła do mysikrólika…

Konferencja Naukowa

owl-3861498_1920

[źródło: pixabay]

„Od orła do mysikrólika.

Ptaki w literaturze, kulturze, języku i mediach”

6-7 VI 2019

Wersal Siedlecki
ul. Łukowska 74, 08-110 Siedlce

Serdecznie zapraszamy do udziału w Interdyscyplinarnej Konferencji Naukowej, która poświęcona jest wizerunkom ptaków w tekstach kultury (literatura, sztuka, język, media). Jest to kontynuacja naszych inicjatyw badawczych na temat symboliki oraz funkcji zwierząt w kulturze.

Problemy szczegółowe:

1/ Ptaki w literaturze (ptak jako bohater literacki; literackie portrety ptaków; znaczenie ptaków w biografii pisarzy)

2/ Ptaki w języku (językowy obraz ptaków; ptaki i frazeologia; ptaki w przysłowiach; etymologia i semantyka ptasich imion)

3/ Ptaki w sztuce (malarska symbolika ptaków; ptaki w kulturze popularnej [muzyka, film]; ptaki w sztuce ludowej)

4/ Ptaki  w Internecie (mem z ptakami; portale i fora dla ornitologów i „ptakologów”; ptaki kontra inne zwierzęta)

5/ Inteligencja oraz psychologia i mowa ciała ptaków.

6/ Ptaki w historii, polityce, legendach i religiach (ptaki w kulturach starożytnych i kulturze współczesnej)

7/ Mile widziane inne problemy związane z tematyką sesji.

Artykuły ukażą się w recenzowanym tomie monograficznym w serii „SAP”.

Formularz zgłoszeniowy: Konferencja PTAKI

* Wpisowe (wyżywienie i publikacja): 350 zł. (85 euro – dla osób spoza Polski)
Numer konta bankowego IKRiBL: Alior Bank 66 2490 0005 0000 4530 9329 8538
IBAN: PL / BIC (SWIFT): ALBPPLPW
Zgłoszenia udziału prosimy przesyłać na adres:  ikribl@wp.pl
Termin nadsyłania zgłoszeń i wnoszenia opłaty:  26. 05. 2019 r.
Komitet organizacyjny:
dr hab. Roman Bobryk, dr Ewa Borkowska, dr hab. Andrzej Borkowski, mgr Maria Długołęcka-Pietrzak, dr Marek Jastrzębski, mgr Luiza Karaban, mgr Urszula Markiewicz, dr Barbara Stelingowska, mgr Barbara Szostek, mgr Agata Świderska.

 

 

Uncategorized

Na Święta

Wszystkim członkom, przyjaciołom i sympatykom Instytutu Kultury Regionalnej i Badań Literackich im. Franciszka Karpińskiego. Stowarzyszenie składamy najlepsze życzenia szczęścia i pomyślności na Święta i Nowy Rok.

– Zarząd IKRiBL

 

baby-jesus-3036751_1920

Źródło pixabay

Bóg się rodzi, moc truchleje,

Pan niebiosów obnażony;

Ogień krzepnie, blask ciemnieje,

Ma granice Nieskończony.

Wzgardzony – okryty chwałą,

Śmiertelny – Król nad wiekami!…

A Słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami.

(Franciszek Karpiński)

Uncategorized

Nowe „Inskrypcje.Półrocznik”

OD REDAKCJI

Drugi tegoroczny numer „Inskrypcji” poświęcony jest zagadnieniom drzewa (lasu) w literaturze i kulturze, problemom tradycji literackiej, jak też wybranym zagadnieniom przekładoznawczym oraz historycznym. Pierwszy zespół tekstów jest pokłosiem sesji naukowej, która odbyła się w Instytucie Kultury Regionalnej i Badań Literackich im. Franciszka Karpińskiego. Stowarzyszenie przy współpracy MSCDN w Siedlcach w dniach 9-10 XI 2017 r. Uczestnicy konferencji mieli okazję zmierzyć się rozległym kręgiem zagadnień, które związane są z kulturotwórczą rolą lasu i drzew:
a/ Drzewo (las) w literaturze (literatura dla dzieci i młodzieży; literacki wizerunek drzewa; znaczenie drzew w biografii pisarzy),
b/ Drzewo (las) w języku (językowy obraz drzewa; drzewo i frazeologia; drzewo w przysłowiach; etymologia i semantyka nazw drzew),
c/ Drzewo (las) w sztuce (malarska symbolika drzew; drzewo w kulturze popularnej [muzyka, film, Internet]; drzewo w sztuce ludowej),
d/ Drzewo (las) w nauce i przemyśle (gatunki drzew; budowa drzew; choroby drzew; wartość terapeutyczna drzewa; wartość użytkowa drzewa; ochrona drzew),
e/ Drzewo (las) w historii, filozofii, legendach i wierzeniach (drzewo w kulturach starożytnych – święte drzewa; historia drzew).
W obrębie numeru znalazły się również artykuły naukowe poświęcone twórczości znakomitych pisarzy i myślicieli, jak Geoffrey Chaucer, polska poetka Konstancja Benisławska czy też Iwan Franko, a także, w kontekście problemów translatorskich, dziełom filmowym Krzysztofa Kieślowskiego. Zeszyt uzupełniają artykuły o nachyleniu historycznym i społeczno-prawnym.
Siedlce, w listopadzie 2018 r.

okładka

Spis treści:

Katarzyna Smyk: Drzewo w polskiej bajce ludowej: o perspektywach budowania znaczeń w kulturze typu tradycyjnego

Tomasz Olenderek: Metody prezentacji lasu na mapach

Robert Lipelt: Puszcza Karpacka w opisach leśników z przełomu XIX i XX wieku

Luiza Karaban: Las jako przestrzeń mitopoetycka na przykładzie „Ballady w kolorze fioletowym” Wacława Bojarskiego

Joanna Frużyńska: Czasoprzestrzeń lasu w najnowszej polskiej literaturze dla dzieci

Monika Jasek: Rodzaje przestrzeni leśnej w literaturze dziecięcej i młodzieżowej

Юлія Вишницька:  Міфосценарне прочитання образу Дерева Життя в романі Володимира Дрозда «Листя землі»

Галина Бітківська: Топос дерева в сучасній українській прозі: від пасторальних до есхатологічних мотивів

Joanna Madej-Borychowska: Zakonnice w „Widzeniu o Piotrze Oraczu” Williama Langlanda i „Opowieściach Kanterberyjskich” Geoffreya Chaucera – wyjątek czy norma w klasztorach angielskich w XIV wieku?

Kamila Żukowska: O „najdziwniejszej może książce XVIII wieku”. Analiza „Pieśni sobie śpiewanych” Konstancji Benisławskiej w kontekście wybranych zagadnień ówczesnej tradycji religijnej

Галина Сабат: Mандрівкагаличиною у творах Івана Франкa

Rafał Kozak: Historical items in translation of guidebooks on Poland into English

Radosław Maziarz: Potocyzmy w przekładzie audiowizualnym na język hiszpański na przykładzie twórczości Krzysztofa Kieślowskiego

Marek Łaski: Zjawisko klientelizmu w siedemnastowiecznej Rzeczypospolitej Obojga Narodów na przykładzie pułkownika Stanisława Karola Łużeckiego

Adrian Rosłon: Prawne i polityczne uwarunkowania funkcjonowania Wojsk Obrony Terytorialnej

Andrzej Borkowski: O interdyscyplinarnej konferencji naukowej „Zioła i ziołolecznictwo w literaturze, kulturze, języku, medycynie…”

Numer dofinansowany z programu „Czasopisma” Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Logo_MKiDN_RP

Uncategorized

CZYŚ TY OSZALAŁA?

Wydawnictwo Laboratorium Literatury IKR[i]BL

wydało powieść wiedeńskiej autorki Claudii Erdheim „CZYŚ TY OSZALAŁA?”.

0001

Zapraszamy do księgarni – Laboratorium Literatury.

https://ikribl.com/laboratorium_literatury/

Książki można zamawiać elektronicznie – ikribl@wp.pl

OD POLSKIEGO WYDAWCY

Claudia Edheim jest autorką, która zasługuje na uwagę polskiego czytelnika z kilku względów. Po pierwsze w swej twórczości ujawnia ona ścisłe związki z wielokulturowymi i wieloetnicznymi kresami I Rzeczypospolitej, kierując swe literackie oraz historiograficzne eksploracje między innymi w stronę zawiłych stosunków etnicznych i wyznaniowych pomiędzy Polakami, Żydami i Ukraińcami w okresie współistnienia tych narodów w obrębie dawnej Galicji. Drugim powodem są względy ściśle artystyczne, gdyż jej proza odznacza się specyficznym ukształtowaniem tworzywa językowego, wartkością przebiegów myślowych, jak też głębią obserwacji w zakresie wyświetlania motywacji bohaterów oraz ukazywania kulturowego oraz ekonomicznego tła napięć społecznych. Po trzecie wreszcie prezentuje inną perspektywę oglądu tej części Europy Środkowej i Wschodniej, przypominając o dziedzictwie Austro-Węgier w kontekście emancypacji poszczególnych narodów oraz edukacyjnej roli Wiednia. Czyś ty oszalała? to już druga powieść wiedeńskiej autorki, która ukazała się w Polsce. W roku 2015 oficyna wydawnicza IKR[i]BL w Siedlcach wydała książkę Już od dawna niekoszernie. Historia pewnej rodziny, która przedstawia zbeletryzowaną historię rodu Erdheimów na tle przemian cywilizacyjnych w Europie przełomu XIX i XX w. Utwór Czyś ty oszalała? jest kontynuacją tych wątków biograficznych, ujawniając zarazem frapujące elementy autoportretu autorki. Pisarka odsłania obraz dzieciństwa oraz złożonych relacji z matką w gęstym dukcie dyskursywności oraz psycho/logicznych motywacji.

W tym miejscu należą się również słowa podzięki wydawcy austriackiemu Czernin Verlag za udostępnienie wszelkich materiałów koniecznych do profesjonalnego wydania powieści w języku polskim, jak też Bundeskanzleramt Österreich Abt. II/5 – Literatur und Verlagswesen, Büchereien w Wiedniu za pokrycie części kosztów wydawniczych, oraz samej Autorce, której szlachetna determinacja sprawiła, że powieść zaistniała w kręgu czytelników w Polsce.

Andrzej Borkowski – w październiku 2018 r.